غذای انها خاک است

امروز داشتم اخبار سایتهای مختلف رو می خواندم ..این خبر نظرم را جلب کرد: خاک، غذاي مردم هاييتي

فقر وقحطی درد بی درمان جهانیست که در ان زندگی می کنیم

سر سفره داستان خبر رو نقل کردم

مادر خاطره ای مادربزرگ خود تعریف کرد که بر می گشت به زمان جنگ جهانی اول و اواخر حکومت قاجار که اشرار امنیت مردم رو سلب کرده بودند ..نقل می کرد زمانی بود که انقدر قحطی بود که مردم حتی کودکان مرده خود را خوردند .. من از تاریخ سررشته ندارم ..ولی شنیده بودم در ان زمان و حتی در زمان جنگ جهانی دوم یک هولوکاست واقعی در ایران روی داد وچندین میلیون ایرانی در اثر هجوم بیگانگان وفقر و اشرار و بیماریها از بین رفتند ….ای کاش  می توانستیم درک کنیم  رنج مردمان دیگر

راستی یک پوستر توی یکی از سایتهای مبارزه علیه فقر دیدم که سخنی از یکی از رییس جمهورهای امریکا بود ..پیداش کردم حتما هم حرف اون اقا رو می نویسم وهم ÷وستر قول می دهم

روزگار قریب یا روزگار غریب

نمی دونم چرا وقتی سریال روزگارقریب رو می بینم بی اختیار غرق خاطرات کودکی خودم می شوم..نگاه محمد کودک هفت ساله به رفتار مردمان ان روزگار برایم خیلی اشناست.

کلمه قریب یعنی نزدیک ولی کلمه غریب یعنی دور ..

گاهی کلمات دارای تلفظ یکسان ولی معنای متفاوت..

درک معنای ان در روزهایی است که چه شیرین وچه تلخ ان را تجربه کردم

خوب دنبال یک عکس جالب برای اولین پست بودم ولی پیدا نکردم ولی..

یک لینک جالب درباره حمام 300 ساله کابل می گذارم که اقای ساتیار امامی در سفر به کابل به تصویر کشیده…فکر کنم قسمتی از سریال روزگار قریب که داستانش اتش زدن مدرسه رحمت الله بوسیله شاه نعمت  جوان اذب اوقلی که نون از حمام قدیمیش می خورد یادتونه ..

http://satyar.ir/index.php?id=1194788588